Çok
değil bikaç sene öncesiydi bu. Varmakla ulaşmak arasındaki ince çizgiyi anlamak.Çok
koşmak oraya varmak ama ona ulaşamamak.Olay sadece bu!
Sonrasında
ellerin, dudakların ve yüreğin buz tutmuş bir şekilde geri dönmesi… Bitmiş bir
aşkın külleriyle ısınmaya çalışmak…
Ağlamak…
Neye,kime??? Aptallığına mı yoksa ondaki senin bitişinemi… Ne yapacaksın ki?
Ya
susacaksın arkana bakmadan basıp gidiceksin ya da belkilerde saklayacaksın
geleceğini…
Ne mi
yaptım?
BEKLEMEDEYİM…
Bir hikayede ben anlatabilirmiyim ?
YanıtlaSilÇok değil bir kaç yıl öncesiydi bu..
Uçarı gençliğimin, dolu dizgin yaşantılarıydı..
Adını söyleyemiyordum nedense..
Aslında, paylaşmak istemiyordum kimseyle..
Beni o bile bilmezken kimse bilmesin istiyordum..
Uzaktan izliyor, hissediyordum sadece..
Her şeyden habersiz yaşıyorduk öylece..
Artık..
Sevmek yetmemeye başlamıştı..
Özledikçe haykırmak istemiştim..
Tüm tabuları yıkıp ulaşmak ona..
Zamana meydan okudum, durdurmaya çalıştım dünyayı..
Nafile ulaşamadım..
Her seferinde daha da uzaklaştı benden..
Sesi artık yabancılaştı..
Hayaliyle yaşarken..
Yaşamak hayal oldu...
vay vay vay.. Cihan,sessizliğinin altında haykırışlar yatıyormuş senin ya:)
SilSusmanın iyimi kötümü olduğunu bazen anlayamıyoruz işte.Ama hikayenin kahramanını merak ettim :) Ya da boşver hayal olarak kalsın öyle..